เรือในคลองโอตารุ

เมืองที่เคยยิ่งใหญ่ที่สุดมักเงียบที่สุดเมื่อยุคของมันผ่านพ้น และในความเงียบนั้นเอง มันกลับงดงามที่สุด

โอตารุเคยเป็นศูนย์กลางการค้าและการเงินของฮอกไกโด ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ ๑๙ ถึงต้นศตวรรษที่ ๒๐ คลองที่ขุดขึ้นในปี ค.ศ. ๑๙๒๓ เคยคึกคักด้วยเรือขนถ่ายปลาเฮอร์ริ่ง ถ่านหิน และสินค้าจากทั่วทะเลญี่ปุ่น โกดังอิฐขนาดใหญ่สองฟากคลองถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับทุกสิ่ง

แล้วยุคนั้นก็จบ การขนส่งทางบกเข้ามาแทนที่ เมืองค้าขายย้ายไปซัปโปโร คลองที่เคยพลุกพล่านกลายเป็นน้ำนิ่ง โกดังกลายเป็นร้านกาแฟ แต่อาคารยังอยู่ ยังยืนรับอากาศหนาวทุกปี ราวกับว่ายังรอเรือขนสินค้าลำต่อไป

วันที่ผมไป ฟ้าเทาแบบที่ฮอกไกโดมักเป็น ไม่หนักเกินไป แต่ก็ไม่สว่างพอที่จะทำให้ทุกอย่างดูสดใส แสงแบบนี้เหมาะกับอิฐเก่า น้ำเงียบ และเรือที่จอดนิ่ง

เรือไม้ลำนั้นสีน้ำเงินสด — ตัดกับสีเทาของโกดังและน้ำ จอดนิ่งอยู่ราวกับรู้ว่าตัวเองเป็นจุดเดียวในภาพที่ยังมีชีวิต

นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ไปเกียวโต นาราหรือโตเกียว โอตารุอยู่ในรายการรองๆ ซึ่งอาจเป็นสิ่งที่รักษาเมืองนี้ไว้ เพราะเมืองที่ไม่ได้รับแรงกดดันจากการท่องเที่ยวมากเกินไป ยังคงเดินในจังหวะของตัวเองได้

ผมนั่งอยู่ริมคลองนานพอที่จะได้ยินเสียงน้ำกระทบท่า เสียงนกนางนวลที่ไม่ไกล และเสียงเงียบที่บอกว่านี่ไม่ใช่ทุกที่ในโลก แต่เป็นที่นี่เท่านั้น

เรือสีน้ำเงินยังนิ่งอยู่ คลองยังเงียบอยู่ และโกดังอิฐยังยืนรับลมจากทะเลญี่ปุ่น เหมือนที่ทำมาร้อยปีแล้ว