Baraka

มีหนังบางเรื่องที่ถามว่า คุณอยากดูเรื่องราวอะไร แต่ Baraka ไม่ถาม มันเพียงเปิดประตูแล้วพาคุณเดิน

Ron Fricke ใช้เวลาสิบสี่เดือนในการถ่ายทำใน 24 ประเทศ ด้วยฟิล์ม 70 มิลลิเมตรที่คมชัดราวกับตาจริง ไม่มีบทพูด ไม่มีตัวละคร ไม่มีเรื่องเล่า มีแต่โลกในทุกรูปแบบที่เคลื่อนไหวต่อกันอย่างมีจังหวะ — พิธีกรรมทางศาสนาในบาหลีตัดไปยังสายการผลิตโรงงานในเอเชีย ทะเลทรายนามิบเปลี่ยนเป็นนครหนาแน่นในอินเดีย เด็กๆ เล่นในเนปาลก่อนภาพโบสถ์จะเข้ามาแทนที่

ฉากที่ยังติดอยู่ในความทรงจำมากที่สุดคือภาพของพระภิกษุจากโรงเรียน Waseda ในญี่ปุ่น นั่งทำสมาธิท่ามกลางเมืองที่เคลื่อนไหว กล้องถ่ายด้วย time-lapse ทำให้ผู้คนรอบข้างกลายเป็นเพียงสายน้ำ แต่ท่านนั่งนิ่ง ราวกับว่าเวลาของท่านกับเวลาของโลกไม่ใช่สิ่งเดียวกัน

Baraka สอนให้รู้ว่าการมองดูก็เป็นการสื่อสาร ก่อนที่ภาษาจะมีคำ มนุษย์สื่อสารกันด้วยพิธีกรรมและร่างกาย Fricke บันทึกสิ่งเหล่านั้นไว้ไม่ใช่ในฐานะสารคดี แต่ในฐานะบทกวี

หนังเรื่องนี้ทำให้การเดินทางไม่ใช่แค่เรื่องของสถานที่อีกต่อไป แต่เป็นเรื่องของการเรียนรู้ที่จะเงียบพอที่จะมองเห็น