Yi Yi

Yang Yang เด็กชายอายุแปดขวบถ่ายรูปด้านหลังศีรษะของผู้คน เขาบอกว่า "คุณมองไม่เห็นด้านหลังของตัวเองได้ ผมถ่ายให้"

Edward Yang สร้าง Yi Yi เป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายก่อนเสียชีวิตในปี 2007 และมันเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคยถูกสร้าง — ไม่ใช่เพราะมีฉากน่าตื่นเต้น แต่เพราะมันเล่าชีวิตของครอบครัวชาวไทเปได้อย่างที่ชีวิตจริงๆ เป็น

ครอบครัว NJ ประกอบด้วยพ่อที่เบื่อหน่ายงานและพบรักเก่า แม่ที่ตกเข้าสู่วิกฤตจิตวิญญาณ ลูกสาวที่เจ็บปวดกับความรักแรก และ Yang Yang ที่พยายามทำความเข้าใจว่าผู้ใหญ่รู้สึกอย่างไร Yang เล่าทั้งสามเรื่องคู่ขนานกันด้วยความอดทนที่ผู้กำกับน้อยคนมี

ภาพยนตร์ยาวเกือบสามชั่วโมง แต่ไม่มีช่วงไหนที่รู้สึกว่ายาวเกิน Yang ถ่ายภาพในห้องกระจกสูงของไทเปและในตรอกซอยเล็กๆ ด้วยระยะห่างที่เหมาะสม — ไม่ชิดเกินจนรู้สึกถูกรุกล้ำ ไม่ไกลเกินจนรู้สึกเย็นชา

ประโยคสุดท้ายของ Yang Yang ในฉากสุดท้ายอธิบาย Yi Yi ได้ทั้งหมด และอธิบายได้ว่าทำไมหนังเรื่องนี้ถึงสำคัญ — บางสิ่งที่คุณมองไม่เห็นด้วยตัวเอง ต้องรอให้คนอื่นช่วยถ่ายให้